Psychosomatyka – to podejście uwzględniające połączenie aspektów psychologii z fizjologią i wpływu tych dziedzin na siebie. Perski uczony Awicenna uznał zaś „psychologię fizjologiczną” za zasadną w leczeniu chorób mających związek z określonymi stanami emocjonalnymi. Wypracował on nawet system kojarzenia zmian tętna z uczuciami pacjenta. Współcześnie założeniem psychosomatyki jest: holistyczne ujmowanie natury człowieka (uwzględniające ciało, umysł, emocje, duszę…) oraz uwzględnienie wpływu zachowań, emocji, traum, stresu na stan zdrowia człowieka.
Leczyć trzeba nie tylko ciało, ale i duszę chorego
Hipokrates
Pewne zaburzenia somatyczne są wywoływane czynnikami natury psychicznej – „mowa mózgu za pomocą narządów (Sakel)”. Nieprzyjemne uczucia spowodowane problemem, czy konfliktami ( w tym brak homeostazy rodzinej), których człowiek nie może rozwiązać, są przekształcane w objaw (np zaburzenia dysocjacyjne).
Istnieje wiele interwencji, takich jak: psychoterapia, wizualizacja, biofeedback, medytacja, techniki oddechowe, body therapy, teoria polivagalna, nauka autoregulacji wzbudzenia, nauka regulacji emocji i skutecznego radzenia sobie z emocjami i wiele innych, które są bardzo pomocne i skuteczne w tego typu dolegliwościach.
Niemożliwe jest oddzielenie zdrowia ciała od zdrowia umysłu
Księga Hioba