Craniosacral / Terapia czaszkowo-krzyżowa

terapia-czaszkowo-krzyzowa_xl-scaled.jpg

„Wszystko co najcenniejsze jest kruche i bezbronne…” Lucebert

Jak wygląda sesja?

Sesje terapeutyczne zawsze odbywają się w ubraniu, zwykle klient leży wygodnie na stole masażowym pod przykryciem, jeśli jest potrzebne.

Do sesji nie trzeba się specjalnie przygotowywać, można przyjść w normalnym, codziennym ubraniu.  Zawsze dbam o optymalne warunki, żeby w moim gabinecie układ nerwowy klienta mógł odpocząć, odpuścić napięcie, poczuć się bezpiecznie i przez to wspomóc procesy zdrowienia.

Terapia odbywa się często w ciszy.

ile potrzeba sesji?

Trudno to z góry ustalić, zwykle w czasie pierwszej wizyty jestem w stanie coś bliżej powiedzieć. Jednak to od klienta zależy, ile razy chce przyjść. Może to być tylko jedna wizyta, a może być potrzebnych więcej.

Jak często trzeba przychodzić?

Zwykle zalecam pierwsze 4-5 sesji w odstępach tygodniowych. Zawsze pozostawiam wybór w gestii klienta, bo to jego zdrowie i ufam, że wie, jak o nie dbać.

czy po terapii można prowadzić auto?

Tak, można. Niektóre osoby jednak muszą chwilę odsiedzieć po terapii, napić się wody, herbaty. Terapia może spowodować bardzo głęboki relaks i to może obniżyć szybkość reakcji.
divider-free-img.png

CO TO JEST TERAPIA CZASZKOWO-KRZYŻOWA

Ja pracuję w nurcie biodynamicznym

Na czym polega craniosacral?

To nieinwazyjne, holistyczne, subtelne i jednocześnie bardzo potężne narzędzie terapeutyczne dla naszego ciała, umysłu i ducha jako całości. Korzyści terapii odzwierciedlają się nie tylko na planie fizycznym, ale również na poziomie entuzjazmu, poczuciu koherencji, stabilności, harmonii i spokoju. Istotą terapii jest założenie, że w każdym, nawet najbardziej okaleczonym i obarczonym chorobami organizmie istnieją mechanizmy kompensacyjne, które można zmobilizować. Regulacja systemu czaszkowo-krzyżowego jest właśnie impulsem do wyzwolenia tych wewnętrznych sił organizmu dla utrzymania lub powrotu do równowagi. Stąd możliwość pracy z pacjentem w każdym wieku – od okresu noworodkowego, a nawet płodowego aż po wiek podeszły, gdzie kontakt z chorym bywa utrudniony z uwagi na zmiany organiczne mózgu.

Od kiedy zacząć?

Doskonałe efekty relaksujące i przygotowujące do porodu zarówno matki i dziecka daje terapia czaszkowo-krzyżowa podczas ciąży. Kobiety, które korzystały z terapii w okresie ciąży przechodzą poród i połóg bardzo bezstresowo i bez komplikacji. Mają więcej energii i sił w tym tak newralgicznym okresie. Ponadto, są bardziej obecne (uważne) dla dziecka i bardziej świadome w przeżywaniu macierzyństwa. Zabieg jest również bardzo korzystny dla Maleństwa od początku Jego dni w życiu prenatalnym – daje mu „czystą kartę na starcie” czyli mniejsze ryzyko urazów, traum i stresów. Ogromne ciśnienie, strach przed nieznanym, a czasami nieprzyjazne dziecku metody wspomagania akcji porodowej mogą wygenerować u noworodka napięcia i traumy. Im więcej problemów, tym więcej życiowej energii jest wykorzystywane do powrotu do równowagi. Terapeuta wyczuwa i usprawnia ruch płynu mózgowo rdzeniowego.

Na czym polega zabieg ?

Polega na bardzo delikatnym dotyku, za pomocą którego terapeuta wyczuwa nieprawidłowe napięcia tkanki zarówno w czaszce, kręgosłupie, oponie twardej, jak również pośrednio w całym ciele. Jest to możliwe dzięki zjawisku ciągłości tkanki łącznej w obrębie całego organizmu. Zadaniem terapeuty czaszkowo-krzyżowego jest przywrócenie tej optymalnej, wrodzonej równowagi i harmonii. Najbardziej narażonym na urazy miejscem jest podstawa czaszki. Jest to bardzo unerwiona i ukrwiona okolica, a w dodatku poprzez otwór wielki kanał kręgowy łączy się z mózgoczaszką. Bardzo często wskutek kompresji jest podrażniony nerw błędny, który zaopatruje i reguluje wszystkie narządy wewnętrzne. Poza tym, u podstawy czaszki wychodzi na zewnątrz nerw odpowiedzialny za napięcie i rozluźnienie mięśni szyi, co może mieć dodatkowy wpływ na samopoczucie. Oczywiście nasze ciało próbuje znaleźć równowagę w każdej sytuacji i nauczyć się żyć z dolegliwościami. Ale problemy na początku zaburzają „dobry start”, o czym dobrze wiedzą rodzice „płaczliwych” dzieci. Stosunkowo niewielkie nieprawidłowości mogą powodować nadpobudliwość ruchową, co może stać się dla dziecka i jego rodziców prawdziwą udręką w przyszłości.

Przeciwskazania

Terapia czaszkowo-krzyżowa nie ma właściwie przeciwskazań. Jakiekolwiek ryzyko powikłań nie występuje z racji na niezwykłą delikatność manipulacji.
Jednakże istnieją przeciwskazania odnośnie stanu pacjenta:
- ostre stany wymagające interwencji lekarskiej (duszności, ból w klatce piersiowej, przełomy hormonalne, ból brzucha, kolki nerkowe, padaczka,
zatrucia, zaburzenie świadomości)
- świeże urazy wymagające zaopatrzenia medycznego
- aktywne fazy schorzeń psychicznych.
Należy pamiętać o tym, że terapia jest metodą komplementarną dla klasycznej medycyny, nie wolno wykonywać jej zamiast uznanych metod terapeutycznych w chorobach nowotworowych, zakaźnych, urazowych i innych, gdzie pacjent wymaga specjalistycznej opieki medycznej.

Wskazania

Terapia czaszkowo-krzyżowa może być pomocną w przypadku następujących problemów zdrowotnych: bóle i zawroty głowy, migreny, kłopoty ze wzrokiem i słuchem, zapalenia zatok, napięcia i ból w obrębie stawu skroniowo-żuchwowego, zgrzytanie zębami, problemy hormonalne, bóle kręgosłupa, bezsenność, zespół chronicznego zmęczenia, zaburzenia lękowe, kłopoty z koncentracją, nieukojony płacz u dzieci i innych…



Początki terapii czaszkowo-krzyżowej

 

Na początku XX w. Wiliam Garner Sutherland – student ostatniego roku osteopatii – badał podczas laboratoryjnych, zbiór niepołączonych ze sobą części ludzkiej czaszko. W jego czasach nauczano, że kości czaszki dorosłego człowieka są nieruchome, ponieważ są zrośnięte ze sobą w miejscach, gdzie znajdują się szwy. Sutherland przeprowadził serię doświadczeń, zaciskał specjalnie skonstruowany kask na swojej głowie w różnych położeniach. W krótkim czasie zaczął cierpieć na bóle głowy i problemy trawienne. Nie był to efekt, jaki się spodziewał, więc postanowił prowadzić dalsze badania. Niektóre z eksperymentów spowodowały całkiem poważne objawy, takie jak napięcie w obrębie czaszki, bóle głowy, wymioty, czy dezorientacja. Ważne było, że zaciśnięcie pasków w innym obszarze dawało uczucie ulgi i powodowało usprawnienie krążenia czaszkowego. Po wielu miesiącach naprzemiennego rozciągania i ograniczania ruchomości czaszki w różnych położeniach i z różnymi skutkami, doktor Sutherland przerwał badania. Przekonał się, że kości czaszki mogą jednak poruszać się względem siebie. Co więcej, zaskakujące odpowiedzi jego organizmu uświadomiły mu, że ten ruch musi spełniać jakąś ważną fizjologiczną funkcję. Kolejne 50 lat swojego życia Sutherland spędził na zgłębianiu znaczenia tego zjawiska.  Doktor Sutherland zauważył, że ruch kości czaszki powiązany jest z ruchem przyległych tkanek. W ruchu kości czaszki znaczący udział ma system membran czaszkowych, zespolonych z kośćmi od wewnętrznej strony. Ośrodkowy układ nerwowy i płyn mózgowo-rdzeniowy wykazują rytmiczny ruch. Kość krzyżowa, poprzez połączenie z czaszką przy pomocy opony twardej, jest także częścią tego systemu. Tak więc, istnieje ważna infrastruktura tkanek i płynów wewnątrz ciała, która wyraża subtelny, niezależny od innych struktur, rytmiczny ruch. Badając jego pochodzenie, doktor Sutherland stwardził, że to nie mięśnie są za to odpowiedzialne. Wywnioskował, że ruch ten pochodzi z wewnętrznej Siły Życiowej Organizmu którą nazwał „Oddechem Życia” .

Początki:

Sutherland WG. The Cranial Bowl. Mankato, USA: The Free Press; 1939.

Upledger JE, Vredevoogd JD. Craniosacral therapy. Seattle, Washington, USA: Eastland Press; 1983.

 

Frymann VM. A study of the rhythmic motions of the living cranium. J Am Osteopath Assoc. 1971;70 Suppl 9:928–45.

 

Podręczniki:

Craniosacral Biodynamics – Volume 1 – the primal midline and the organisation of the body Franklyn Sills

Craniosacral Biodynamics – Volume 2 – the breath of life, biodynamics and fundamental skills Franklyn Sills

The Heart of listening Hugh Milne

 

Moja praktyka

Warszawa Centrum Polarity (www.craniosacral.pl). Moi nauczyciele to: dr Grażyna Walasek oraz dr Andrea Axt

The Craniosacral Therapy Educationa Trust, w Londynie, UK – szkoła założona i prowadzona przez Michaela Kerna (http://www.cranio.co.uk/)

The College of Craniosacral Therapy w Londynie, UK – szkoła założona i prowadzona przez Thomasa Athlee (https://www.ccst.co.uk/)